Dit is mijn laatste werkweek hier en dan is het toch echt tijd om afscheid te nemen. En wat komen er veel gezichten voorbij als je terugkijkt op een periode van bijna 30 jaar (!) werken bij Proefdiervrij. Ik wil iedereen met wie ik contact had bedanken.. Bedanken voor zijn of haar bijdrage aan ons werk; het vervangen van proefdieren. Bedankt voor alle mails, brieven en morele steun. Maar ook voor goed commentaar, want dat houdt ons scherp.

Mijn laatste week bij Proefdiervrij

Dat is een heel raar gevoel, want nog even en ik had zelfs mijn 30-jarig jubileum bij Proefdiervrij kunnen vieren. Zo lang was dus de periode dat ik hier heb gewerkt. En met veel plezier! Ik heb bij Proefdiervrij echt heel veel geleerd, ik heb ontzettend leuk werk gedaan, originele acties verzonnen en heel fijn samengewerkt met mijn geweldige collega’s. En dat alles ook nog eens voor ons geweldig mooie doel. Het is dus niet zonder pijn in mijn hart dat ik afscheid neem.

Naar een nieuwe uitdaging!

Maar… ik ga iets doen dat ik ook heel erg leuk vind en waar ik mijn passie in kwijt zal kunnen. Het is namelijk de roep van mijn onderwijzershart die ik niet heb kunnen weerstaan toen de kans en de mogelijkheid zich voordeed om alsnog voor de klas te gaan staan.

Een terugblik: van actievoeren naar samenwerken

Wat mij direct opviel, toen ik bij Proefdiervrij kwam werken, waren die rare vlekken in de vloerbedekking in de buurt van mijn bureau. Die vlekken bleken te maken te hebben met gedode proefdieren die weggehaald waren bij een laboratorium. De dieren waren, met de pers erbij, in de buurt van dat bedrijf ceremonieel begraven. Nog niet eens zo heel veel later zouden we op diverse plekken in het land monumenten plaatsen. Die monumenten moesten oproepen om stil te staan bij de proefdieren die in die buurt het leven hadden gelaten. Het waren twee acties die bijna hetzelfde doel dienden, maar ook duidelijk maken dat Proefdiervrij een nieuwe weg was ingeslagen. Want die monumenten waren kunstwerken die het mogelijk maakten om met onderzoekers en wetenschappers in gesprek te gaan.

 

Wat mij direct opviel, toen ik bij Proefdiervrij kwam werken, waren die rare vlekken in de vloerbedekking in de buurt van mijn bureau. Die vlekken bleken te maken te hebben met gedode proefdieren die weggehaald waren bij een laboratorium.

 

Afscheid nemen bestaat niet

De gesprekken met onderzoekers, wetenschappers, politici en andere belanghebbenden zijn nooit gestopt. Sterker nog, kijk maar eens naar alle geweldige projecten die, mede dankzij steun van Proefdiervrij, gezamenlijk met onderzoekers tot stand zijn gekomen. Door contact te maken en in contact te blijven wordt een betere wetenschap mogelijk gemaakt waar proefdieren geen deel meer van uitmaken. Welke doelen er ook gediend zijn, het is belangrijk om gemaakt contact te blijven koesteren. De afstand tussen het kantoor van Proefdiervrij en mijn huis is slechts luttele minuten fietsen. Wat mij betreft komt het wel goed met het in contact blijven met Proefdiervrij!