De Hugo van Poelgeest-prijs is een wetenschappelijke prijs voor excellent onderzoek in de levenswetenschappen zónder het gebruik van dieren. Deze prijs wordt eens in de vier jaar uitgereikt door de Stichting Bouwstenen voor Dierenwelzijn. Waar eerder de prijs aan gevestigde onderzoekers werd uitgereikt, zal deze nu aan jongere onderzoekers worden overhandigd. 

Prijs gaat naar nieuwe generatie

Een gezamenlijk onderzoek, door ons en Stichting Bouwstenen voor Dierenwelzijn, heeft geleid tot deze nieuwe invulling aan de Hugo van Poelgeest-prijs voor de editie van 2020. We willen hiermee bereiken dat jonge talentvolle onderzoekers, die zich inzetten voor proefdiervrije innovatie, dat ook blijven doen. Wij zijn ervan overtuigd, dat door het motiveren van deze nieuwe generatie onderzoekers, grote veranderingen teweeg worden gebracht die het gebruik van proefdieren zullen verminderen.

Hoe werkt het?

  • De nominatieperiode van de Hugo van Poelgeest-prijs liep van 1 september 2019 tot en met 15 oktober 2019
  • In deze periode konden onderzoeksgroepsleiders talentvolle, jonge onderzoekers nomineren
  • In december werd een top-3 uitgekozen
  • Deze 3 onderzoekers krijgen de kans om samen met ons een promotievideo te maken over hun onderzoek
  • Deze video telt mee bij het bepalen van de uiteindelijke winnaar
  • De uitreiking van de prijs zal plaats vinden op Wereld Proefdierendag 2020 (24 april)
    Update: wegens de coronacrisis zal de uitreiking van de prijs verzet worden naar een andere datum. 
  • De winnaar van de prijs ontvangt een geldbedrag van 3.000 euro.

De genomineerden

Een driekoppige, wetenschappelijke jury heeft drie onderzoekers genomineerd in de categorie organoids:

  • Anke Tukker, IRAS/UU
    Dat mensgericht onderzoek gelijke of betere voorspellingen geeft dan dierproefonderzoek, toonde Anke aan met haar onderzoek. Ze onderzoekt hoe de schadelijkheid van stoffen op zenuwcellen en hoe het risico op een epileptische aanval op een proefdiervrije manier vastgesteld kunnen worden.
  • Berend van Meer, LUMC
    Honden in hartonderzoek: dat moet anders. Berend is als eerste erin geslaagd om de elektrische activiteit, de calcium stromen en de samentrekking van het kloppende menselijke hartcel tegelijkertijd te meten. Hij voert onderzoek uit naar humane hartmodellen, die de risico’s van hartmedicijnen zónder proefdieren kunnen beoordelen.
  • Carlo Paggi, University of Twente
    Het onderzoek van Carlo richt zich op het ontwikkelen van een kraakbeen-op-een-chip model. Dit model bootst de 3D-omgeving van kraakbeencellen in gewrichten na en stelt de cellen ook bloot aan druk- en schuifbeweging. Het model kan gebruikt worden in onderzoeken naar reumatische aandoeningen zoals artrose.