MKMD (Meer Kennis met Minder Dieren), het subsidieprogramma van de overheid voor proefdiervrije innovatie, is on tour.  Ze willen kennis delen en nieuwe samenwerkingen tot stand brengen om zo proefdiervrije innovatie een boost geven. De eerste bijeenkomst was qua opkomst misschien nog niet wat het zijn moet, maar inhoudelijk was het een zeer geslaagde dag.

MKMD presentaties vol passie

Verschillende wetenschappers gaven een presentatie over de stand van hun proefdiervrije onderzoek. Alzheimer, virusonderzoek, tussenwervelschijven, alles kwam voorbij. De wetenschappers spreken allemaal vol passie over hun onderzoek. Enthousiast en bevlogen vertellen zij over het gedrag van een bepaald soort celletje. Ik val haast van mijn stoel. “Andere fans van microgliacellen, tref ik zo wel in de pauze”, grapt één van hen. Een aantal van de presentaties gaat ook over onderzoek dat wij mede hebben gefinancierd. Ik werk nog maar drie maanden bij Proefdiervrij, maar het vervult mij met trots.

Weerstand overwinnen

Een andere zaak die me opvalt bij deze MKMD on tour, zijn de verhalen over weerstand die deze onderzoekers ervaren: sceptische collega’s, subsidieprocedures die vereisen dat je proefdieronderzoek doet. Wat is er nog een wereld te winnen in de acceptatie van de proefdiervrije innovatie.  Als je zoals ik elke dag bezig bent met de proefdiervrije toekomst, vergeet je wel eens dat er ook nog een wereld is die helemaal niet zo ver is, ondanks alle mooie en snelle vooruitgang die geboekt wordt.

Volle kracht vooruit

En dat is gelijk ook de valkuil de andere kant op. Juist omdat er zoveel mooie en goede resultaten geboekt worden, word ik ongeduldig. Morgen invoeren en de dierproeven gelijk afschaffen. Hoewel het zeker de toekomst is, zijn we op dit moment nog niet zover. De wetenschappers zijn allemaal heel realistisch. We zijn heel ver, we gaan heel hard, het is boven verwachting succesvol, maar we zijn er nog niet.

Enigszins ontnuchterd ga ik naar huis: jammer, we zijn er nog niet…. maar het geeft ook een energieboost. Nee, we zijn er nog niet, dus… schouders eronder en volle kracht verder. Want we gaan er zeker komen!