Feit 3: Mensgerichte onderzoeksmodellen leveren aantoonbaar betere resultaten dan dierproeven
We willen begrijpen wat medicijnen doen in het menselijk lichaam. Maar om daarachter te komen, nemen we nog vaak een omweg… via dieren. Terwijl we weten dat niet-menselijke-dieren anders reageren dan mensen. Dat maakt het lastig om onderzoeksresultaten goed te vertalen naar de praktijk, met alle gevolgen van dien.
Gelukkig kan het ook anders. Met innovatieve technieken zoals organoids en organen-op-chips bootsen onderzoekers menselijke organen na, met menselijke cellen. Dat betekent: onderzoek dat veel dichter bij de mens staat. En dat zie je terug in de resultaten. Deze modellen voorspellen namelijk beter wat er daadwerkelijk in het menselijk lichaam gebeurt.
Dat is precies de beweging die we willen versnellen: van een omweg via dieren, naar direct onderzoek dat draait om de mens. Niet alleen beter voor dieren, maar ook voor de kwaliteit van de wetenschap en uiteindelijk voor onze gezondheid. Het is tijd om die omweg los te laten en vol in te zetten op oplossingen die écht werken.
Deel dit feit - kies je platform!
Wat is het probleem?
Om te begrijpen wat medicijnen doen in het menselijk lichaam, wordt nog vaak gebruikgemaakt van dierproeven. Maar omdat dieren anders reageren dan mensen, zijn de resultaten moeilijk te vertalen naar de praktijk. Dat zorgt ervoor dat onderzoek minder betrouwbaar is voor de mens.
Hoe lossen we dit op?
Door over te stappen op proefdiervrije, mensgerichte onderzoeksmethoden zoals organoids en organen-op-chips. Deze technieken bootsen menselijke organen na met echte menselijke cellen, waardoor onderzoeksresultaten beter voorspellen wat er in het menselijk lichaam gebeurt. Zo maken we onderzoek niet alleen proefdiervrij, maar ook effectiever voor de mens.
Bronnen
Beperkte voorspellende waarde van diermodellen
- van der Worp, H. B., Howells, D. W., Sena, E. S., Porritt, M. J., Rewell, S., O’Collins, V., & Macleod, M. R. (2010). Can animal models of disease reliably inform human studies? PLoS Medicine, 7(3), e1000245. https://doi.org/10.1371/journal.pmed.1000245
- Perel, P., Roberts, I., Sena, E., Wheble, P., Briscoe, C., Sandercock, P., Macleod, M., Mignini, L. E., Jayaram, P., & Khan, K. S. (2007). Comparison of treatment effects between animal experiments and clinical trials: Systematic review. BMJ, 334(7586), 197. https://doi.org/10.1136/bmj.39048.407928.BE
- Pound, P., & Ritskes-Hoitinga, M. (2018). Is it possible to overcome issues of external validity in preclinical animal research? Journal of Translational Medicine, 16, 304. https://doi.org/10.1186/s12967-018-1678-1
Opkomst van mensgerichte modellen (organoids, organ-on-chip)
- Huh, D., Matthews, B. D., Mammoto, A., Montoya-Zavala, M., Hsin, H. Y., & Ingber, D. E. (2011). Reconstituting organ-level lung functions on a chip. Science, 328(5986), 1662–1668. https://doi.org/10.1126/science.1188302
- Lancaster, M. A., & Knoblich, J. A. (2014). Organogenesis in a dish: Modeling development and disease using organoid technologies. Science, 345(6194), 1247125. https://doi.org/10.1126/science.1247125
- Ingber, D. E. (2022). Human organs-on-chips for disease modelling, drug development and personalized medicine. Nature Reviews Genetics, 23, 467–491. https://doi.org/10.1038/s41576-022-00466-9
- Marx, U., Akabane, T., Andersson, T. B., Baker, E., Beilmann, M., Beken, S., … & Roth, A. (2020). Biology-inspired microphysiological systems to advance patient benefit and animal welfare. ALTEX, 37(3), 365–394. https://doi.org/10.14573/altex.2001241
Bekijk de volgende feiten:
