Haal benauwde proefdieren
uit longonderzoek

Meer dan 90% van op muis geteste longmedicijnen blijkt in mensen niet te werken of zelfs schadelijk te zijn. Al dit dieronderzoek is dus uiteindelijk niet zinvol. Met proefdiervrije methoden voorkomen we onnodig dierenleed. Help jij Pieter en Anne proefdiervrije long-modellen te ontwikkelen?

Meer over dit project

Pieter Hiemstra ontwikkelt met behulp van organoidtechniek een efficiënte kweekmethode van menselijke cellen voor zijn 3D longmodel. Als deze techniek klaar is, dan ligt de weg open om meer longonderzoek proefdiervrij te doen. Heel veel stoffen die nu nog op dieren getest worden, vallen dan af omdat bij de test op de organoid is gebleken dat de stof niet werkzaam is. Dit verhoogt uiteindelijk de slagingskans van longmedicijnen.

Anne van der Does gebruikt de door Pieter gekweekte cellen op haar ‘long-op-een-chip’. Door gebruik te maken van menselijke cellen, is de kans op werkzame medicijnen veel groter.

Zo dragen steeds meer wetenschappers bij aan het leggen van de grote proefdiervrije puzzel. De overgang naar een proefdiervrije wereld is namelijk niet met één model opgelost.

Voor verschillende ziekten, organen, lichaamsfuncties zijn meerdere onderzoeksmodellen nodig. Samen kunnen zij het proefdier gaan vervangen. En als dat lukt is een proefdiervrije methode veel betrouwbaarder dan onderzoek in een proefdier. Lees in ons longdossier veel meer over de achtergronden van dit onderzoek.

Alles over
proefdieren

Alles over proefdieren

In Nederland worden er elk jaar gemiddeld 450.000 dierproeven gedaan.

“We testen nu alle stoffen die mogelijk medicijnen opleveren op proefdieren. Door gebruik te maken van dit kweekmodel, kan een groot deel van die stoffen afvallen doordat ze bijvoorbeeld niet werken op menselijke cellen of daar schadelijk voor zijn. Die hoeven we dan niet meer op proefdieren te testen. Dat gaat enorm veel dieren schelen.”

Prof. dr. Pieter Hiemstra
Hoogleraar Celbiologie en Immunologie van Longziekten
Prof. dr. Pieter Hiemstra

Model op basis van menselijke longcellen

De menselijke long is een moeilijk orgaan om te bestuderen in het laboratorium. Er zijn geen grote hoeveelheden menselijke longcellen beschikbaar en het opkweken van menselijk longweefsel uit het weinige beschikbare (patiënten) materiaal, is een heel inefficiënt proces. Dit is één van de redenen waarom nog veel longonderzoek gedaan wordt op muizen. En dat terwijl muizen echt heel andere longen hebben dan mensen.

Hoe mooi zou het zijn als er een techniek bestond die het wel mogelijk maakt om makkelijk en efficiënt uit kleine hoeveelheden longmateriaal of zelfs uit opgehoest slijm, grote hoeveelheden menselijke cellen te kweken? Dat zou het proefdiervrije onderzoek een enorme boost kunnen geven. Het is precies deze uitdaging die prof. dr. Pieter Hiemstra zichzelf nu gesteld heeft.

Onderzoek naar goede bacteriën

Het onderzoek van Anne richt zich op de goede bacteriën in de long. Deze goede bacteriën noemen we het microbioom. Het blijkt dat mensen met COPD, astma en longkanker een andere samenstelling van hun microbioom hebben dan mensen zonder deze ziekten. Hier zou weleens een sleutel kunnen liggen in het begrijpen van deze ziekten en in het bedenken van een eventuele therapie of medicijn.

Het onderzoek richt zich op de verschillen in de samenstelling van het microbioom tussen zieke en gezonde mensen. Juist in dit type onderzoek is het belangrijk om te werken met menselijke cellen. Muizen krijgen namelijk andere ziekten en hebben een ander microbioom. Ze zijn daarom eigenlijk geen optimaal onderzoeksmodel. Anne doet om die reden onderzoek op een ‘long-op-een-chip’-model waarbij ze de door Pieter gekweekte menselijke cellen gebruikt.

Veelgestelde vragen

In het vorige onderzoek heeft Professor Hiemstra een proefdiervrij 3D longmodel ontwikkeld om menselijke